eVrim

Valla çok güzel müzik, dinlemeye doyamazsın...

2007-07-08T22:15:00.000Z

Bir Amerikalı, bir Fransız, bir İspanyol ve bir İsviçreli bir araya gelmişler, bir grup kurmuşlar: Il Divo... Fıkra gibi oldu. :) Amerikalı tenor David Miller, Fransız pop şarkıcısı Sebastian Izambard, İspanyol bariton Carlos Marin ve İsviçreli tenor Urs Buhler' den nefis müzik ziyafeti. Ünlü pop klasiklerini opera yorumuyla seslendiriyorlar. Her dilden söylüyorlar, ingilizce, fransızca, ispanyolca, italyanca... 2004 yılında çıkardıkları ilk albümleriyle İngiltere’de altı ayda 1.4 milyon CD satarak Robbie Williams’ ı bir numaradan indirdiler. Herkese şiddetle tavsiye ederim.

Bebek Taştemel :)

2007-02-03T16:43:00.000Z

Dün, yani 02.02.2007 de Bebek (Efe Aziz) Taştemel dünyaya gözlerini açtı. :) Gerçi herkesi biraz fazla bekletti ama sonunda minik bedeni annesinin kollarında. Küçücük, minik, şirin bişey... :) Umarım hayatı boyunca sağlıklı ve mutlu olur, umarım etrafında onu seven birileri hep olur. Ve umarım sevdikleri de hep onunla olur. Minik böceğe uzun ve güzel bir hayat diliyorum... Darısı diğerlerinin (onlar kendini biliyor) başına. :)

Pis hırsız...

2007-01-15T11:13:00.000Z

Evimize hırsız girdi, gerizekalılar aldıkları şeylerin dışında utanmadan bi şişe şarapla çok sevdiğim çay tabaklarımı da almışlar. Ne gözü dönmüş insanlarmış bee, hayretler içerisindeyim. Bu kadar, yapacak bişey yok. :(

Herkes gitmeli!

2006-12-11T07:14:00.000Z

Geçtiğimiz Cumartesi günü, kedi olalı bi fare tutan :) arkadaşımız Fırat' ın vasıtasıyla yeni bir aktivite ile tanıştık: Mahşer-i Cümbüş. Oyuncuların seyircilerle etkileşim içerisinde doğaçlama yaptığı bir gösteri türü ve adına tiyatro sporu deniyor. Açık konuşmak gerekirse oyun ilk başladığında kendimi çocuk oyununa gelmiş bir yetişkin gibi hissettim. Fakat henüz oyun başlayalı 10 dakika bile olmamıştı ki bir sonraki hafta yeniden gelme planları yapmaya başladım. :)

Çok yetenekli 7 insan (6 sı oyuncu, 1 i müzisyen) sizin, bitmesini istemeyeceğiniz 2 keyifli saat geçirmenizi sağlıyor. Bir yandan kendinizi oyunun eğlencesine kaptırıyor, bir yandan da bu insanların yetenekleri karşısında hayrete düşüyorsunuz. İlk başlarda "aman beni farketmesinler, bana birşey sormasınlar" derken git gide çeneniz açılmaya başlıyor. Aslında anlatacak çok şey var ama anlatmak istemiyorum, başlıkta da dediğim gibi herkes gitmeli. Ben kısa bir cümleyle özetlemek istiyorum sadece: Çok eğlenceli! :)

Tırtılın sonu pır pır kelebek!

2006-08-13T14:52:00.000Z

Burayı ne kadar çok sevdiğimi anlatamam, kendimi köyümdeki akrabalarımı ziyarete gitmiş gibi hissediyorum. Bi gün çok da büyük olmayan hayalimi gerçekleştirebilirsem Faralya' ya yerleşebilirim. :)

14 Temmuz 2006 Cuma günü yolculuğumuz kalabalık bir ekiple başladı. İstanbul' dan 7 kişi (Tubik, Esen, Erdo, Volkan, Yücel, kocam ve ben) yola çıktık, Fethiye' de Pericik' le Güven ve de Eylem bize katıldı. Ordan bastık gittik Faralya' ya. Daha sonra da Deniz-Yeşim, Barış ve Emrah katıldılar. Curcuna gibi. :)

Bu tatil tamamen yayıp yatma üzerine kurulu oldu, vadiye sadece 1 kez indik, onun dışında Kabak' a, Ölüdeniz' e ve bir kez de tekne turuna katılmak için mekanımızdan ayrıldık. George House civarında yeni bir yer açılmış, zamanımızın çoğunu orada havuz keyfi yaparak ve patates yiyerek geçirdik. Bir de zabıta gibi tepemizde dolanan yusufcukların fotoğraflarını çekerek. :)

Fiziksel olarak yorucu bir tatil olsa da zihinlerimizi boşaltmamızda çok yardımcı oldu. Huzur dolu bir tatildi ve her sene olduğu gibi bu sene de dönmek istemedik. Geçen yaz balayındaydık ve tatilimizi George House' da geçiremedik ama bu yaz acısını çıkartmaya çalıştık.

Ordan ayrılırken ev halkı bize seneye 3 kişilik bir aile olarak gelmemizi söyledi, bakalım öyle olacak mı? :)) Karaburun ailesine sevgiler, sizleri çok seviyoruz. :)

Ortaya karışık...

2006-07-27T07:02:00.000Z

Efenim şöyle başlayalım; Ne zamandır ekipce bi piknik tutkusu almış yürümüştü bizi. Günlerce piknik piknik diye debelenip durduk ve nihayet Polonezköy' e doğru yola çıkabildik. Doluştuk Fuat' ın minibüsüne, ver elini piknik. :) Minibüsle de bi başka zevkli oluyor yani. Polonezköy' ü biraz geçtikten sonra henüz çok fazla el değmemiş, keşfedilmemiş, dere kenarında, ağaç gölgesinde bi yer bulduk kendimize ve yayıldık. Kırım Kongo kenesi korkusu eşliğinde yedik, içtik, at bindik. Binicilik sevdası da o gün başladı zaten. Meğer ne kadar zevkli bişeymiş. Zaten piknikden döner dönmez binicilik kurslarını araştırmaya başladım. Ve nihayet bi tane buldum, ilgilenenler için Ferhatbey Binicilik Atlı Spor Klübü adında bi yer buldum, henüz gidip görme fırsatım olmadı ama en kısa zamanda gitmek istiyorum...

Teyze oluyoruz biz; Burcu, Tuba, ben... Selocan' ımızın bi bebişi olacak, en az onun kadar heyecanlıyız. Henüz cinsiyeti belli değil ama sanırım 1-1.5 ay içinde belli olur. Bu vesile ile bir insanın gün içinde durmaksızın yemek yiyebilme kapasitesi olduğunu da anlamış oldum. Bu nasıl yemek yemek, şimdiden dobiş oldu bizim kız. :) Umarım sorunsuz bi hamilelik geçirirsin Selencim ve bebişin de sağlıklı bi şekilde dünyaya gelir...

Anam çok uzun zaman olmuş...

2006-07-24T10:32:00.000Z

Ne zamandır bloguma bakmıyordum, bugün bi de baktım ki pek çok zaman olmuş yazmayalı. Hatta bi arkadaşım mesaj bile göndermiş blogumu güncellemem için. Tabi bu arada yazılacak da çok şey oldu ama atladık işte hepsini. Mesela pikniğe gittik, biniciliğe merak sardım ama herhangi bir girişimde bulunmadım, çok yakın arkadaşlarımdan Selocan' ın bebişini öğrendik, Mersin' e gidip geldik, tatile çıktık...Tatil hariç hepsinin üzerinden zaman geçtiği için onlara azar azar özet şeklinde değinecem artık. Tatili de anlatırım. Gerçi İstanbul' a döneli henüz 2 gün oldu ama ruhumu oralarda bıraktığım için biraz geç kendime geliyorum, hatta hala gelebilmiş değilim. Bi ruhum bedenime yetişsin bakın neler anlatıyorum ben size. :)

Ahanda Burcuk...

2006-05-29T20:32:00.000Z

Eveeeeett, nihayet Burcu' nun da gelinlikli resmini sayfamda yayınlayabilirim. Çok güzel olmuş di mi?

Şimdi, bu da çok hareketli bi gündü. Çok eğlenceli bi düğün oldu. Düğün tarihi belli olduğundan beri hepimiz MSN lerimizde geri sayım yapmaya başladık. Tarih yaklaştıkça "ay ben ne giyecem, aman saçımı nasıl yaptıracam, yok bu ayakkabı bu elbiseye uyar mı?" gibi kızsal diyolaglarımız da artmaya başladı. En güzeli de sevgili Aynur' umuzun "bak ben abiye giycem, kot giyerseniz paralarım" lafı idi. :) Neyse ki sonunda fikir terakkileri yaparak düğün günü kreasyonlarımızı oluşturmayı başardık.

Burcu' nun hep söylediği bişey vardı; "düğünümde kızlar korosu kuralım". E biz de kurduk kızlar korosunu. Bi şarkılar söyledik ki sormayın. Bize göre bülbül gibi şakıdık ama bi de dinleyenlere ya da dinlemek zorunda kalanlara sormak lazım. Henüz videoyu seyretmediğimiz için koromuz hakkındaki "bülbül gibi şakıma" kanısı devam ediyor. En sonunda müzisyenler mikrofonumuzu cebren ve hile ile aldılar, neden anlamadık. :) Oysa herkes çok alkışlamıştı.

Kırk yılın başı bi düğünümüz olmuş, hiç oturmadık desem yeridir. Habire hoppidi hoppidi ayakta. Birimiz dinlenmeye gidecek olsa diğerleri yakalayıp yoldan geri çevirdi. Gecenin sonunda, o topuklu ayakkabıların içindeki ayakcıklarımız feci bi haldeydi. Olsun. :)

Gecenin bitiminde bi de gelin arabasının önünü kesmeye çalıştık ama pek başarılı olamadık. Şimdi gelinimiz ve damadımız mis gibi Antalya' da balayındalar. Sevgili Burcu ve Fuat' a bi kere de burdan mutluluklar dilemek istedim. Sizi seviyoruz. :)

Off, Temmuz gelse de biz de tatile gitsek artık. Baygınlık geldi İstanbul' dan.

Ne Hafta Sonuydu Beee...

2006-05-29T20:04:00.000Z

Selam herkese. Şimdi size yoğun mu yoğun bi hafta sonu tatilinden bahsedeceğim. Bu yan tarafta görmekte olduğunuz gençlerden sağ taraftaki benim anneannem ve sol taraftaki de babaannem. Bir haftadır annemle birlikte İstanbul' daydılar ama iş güç nedeniyle ancak hafta sonu gezdirebildik kendilerini. E doğal olarak da önce vapura binip Eminönü' nde aldık soluğu. Malum ilk görmek istedikleri Sultanahmet Camii oldu. Eee, onların istekleri bizim için emir. :) Tabi Sultanahmet' e doğru giderken yoldaki fırsatları da değerlendirdik. Başladık Mısır Çarşısı' na doğru yürümeye. Bizim yürümemiz Mehter takımı gibi, 2 ileri 1 geri. Gençleri yormamak lazım. :)

Mısır Çarşısı' nın bi ucundan öteki ucuna kadar yavaş yavaş yürüdük. Ordan da kaptırdık Kapalı Çarşı' ya doğru. Kapalı Çarşı' nın Nuruosmaniye kapısı tarafında biraz mola verelim dedik, bu arada bayanlar da ibadetlerini yaptılar. Bu arada dinlenmiş de oldular. O kadar yorulmuşlardı ki bi ara caminin buz gibi serinliğinde uyuyup kaldılar mı acaba diye düşünmeden edemedik. :) Neyse ki çıktılar da Kapalı Çarşı gezisine de başlamış olduk. Kapalı Çarşı' nın içindeki bu 2 güzel manzarayı sizlere sunmadan edemedim, özellikle tavan süslemelerindeki renk uyumuna hayran kaldık doğrusu. :)

Sonra Sultanahmet' e doğru yürümeye başladık, e bu arada acıktık tabi. Sultanahmet' e gidince nerde yemek yenir? Tabi ki Sultanahmet Köftecisi' nde. Hala denemeyen varsa "ne duruyorsunuz?" demek isterim. Bi güzel karnımızı doyurduktan sonra sıra Sultanahmet Camii' ni gezmeye geldi nihayet. Camiye girdik, yerli turist tarifesi üzerinden. :) Bizimkiler "camiye girilince namaz kılınır" diyerek bi kenara çekildiler. Ben de bu arada biraz fotoğraf çektim. Caminin içini güzel çekememişim, rezil olmamak için yayınlamıyorum. Dışıyla yetinin artık. :)

Topkapı Sarayı' nın önünden Gülhane' ye doğru inen bi sokak var, biliyorsunuzdur, Soğukçeşme Sokağı' ydı galiba adı. Ordan da Gülhane' ye inip biraz yeşilliklerin arasında oturup dinlendikten sonra artık eve dönelim dedik ve Kadıköy İskelesi' nin yolunu tuttuk. Yorgunluktan kendimizi eve zor attık. Hanımlar biraz yoruldular ama bu geziden de çok memnun kaldılar. İşte bir günümüz böyle geçti. :)

Ne çabuk geçti 1 yıl...

2006-05-21T14:40:00.000Z

Daha dün gibi oysa... 20.05.2005' in üzerinden tam 1 yıl geçti ve biz 1 yıldır evliyiz. Dün eşimle ilk evlilik yıldönümümüzü kutladık. Hala şoku üzerimizden atabilmiş değiliz. :) Evlililiğimizin öncesindeki 7 yıl boyunca da yıldönümleri kutladık ama evlenince başka oluyormuş. :)

Evlenmeden önce "bizim için evlilik sadece bir imza, biz nasılsa birbirimizi seviyoruz" derdik. "Bu kadar ciddiye almaya gerek yok" derdik. Nitekim 1 yıl boyunca da böyle oldu. Birbirimizi evli olduğumuz için sevmedik, birbirimizi sevdiğimiz için evlendik. Ve evli olduğumuzu düne kadar anlamadık. :)

Vay beee, 1 yıl oldu şaka maka. :) Güzel bişeymiş be, insanların bu kadar korkmasına gerek yok.

Umarım daha çooook yıldönümleri kutlarız. Seni seviyorum kocam. :)

Eğitildik biz....

2006-05-21T13:32:00.000Z

Geçtiğimiz hafta 10-13 Mayıs tarihleri arasında çalıştığımız kurum tarafından bir eğitime gönderildik. Daha önceki bir postta da belirttiğim gibi ilk başta hiç birimiz gitmek istemedik ama gittikten sonra da dönmek istemedik. :) Öncelikle mekandan bahsetmek istiyorum. Öyle güzel, öyle yeşil, öyle ferah bi yerdi ki. Bahçede minderler, hamaklar, salıncaklar vardı. Deniz manzarasına karşı o hamaklarda şekerleme yapmak da ayrı bi keyifti. Bi de havuz olsa tam tatil köyü olabilecek bi yer.

Teorik eğitimlerin yanı sıra oyun gibi gelen ama aslında çok şey öğreten eğitimlerimiz de vardı. Gittiğimizde kimse birbirini tanımıyordu ve doğal olarak herkes biraz tedirgindi. Ama o kadar kısa bir zamanda tanışıp kaynaştık ki sanki uzun zamandır arkadaşmışız gibiydik.

Oyunlar çok zevkliydi, o kadar zevkliydi ki oyunlar esnasında çekilen videoları izlerken gülmekten karnımıza sancılar girdi. :) Zaten en eğlenceli kısımlardan biri de yaptıklarımızı izlemekti. Ben normalde tek başımayken uyuyamam ama oyunlar bizi çok yorduğu için her akşam yastığa beş kala uyudum, böylece yalnızlık korkumu da yenmiş oldum bi nevi. :)

Her şey iyi güzel de bu eğitimin en güzel yanlarından biri de yeni arkadaşlar edinmemizi sağlaması. Hemen hemen her gün gördüğümüz ama farkında olmadığımız kişilerle birşeyler paylaşıp, orda kurduğumuz arkadaşlıkları devam ettirmek çok güzel. Ankara' dan gelen arkadaşlar da vardı, gerçi onları göremiyoruz doğal olarak ama en azından Internet' in nimetlerinden faydalanarak görüşebiliyoruz. :) Maille de olsa...

Gönderdiğim maillerden birinde "Keşke Ankara' yla burası Zeki' yle Metin gibi yakın olsa" demiştim. :) Ordakiler bir araya geldiklerinde orda olmak istiyorum, kıskanıyorum napiim. :) Biz de burda biraraya geliyoruz bazen. Öğle arası Türk Kahvesi organizasyonumuzu gelenekselleştirebiliz aslında. Şu ana kadar bi kez yaptık ama olsun. :)

Umarım bi gün yeniden hep beraber görüşme fırsatımız olur. Nasıl olacak bilmiyorum ama...

Bu da bu kadar işte. A bu arada "deh nçık çöh nçık ıh nçık" demek istedim birden. 5 kez yapabiliyorum artık. :))

Saçımı kestirdim yine...

2006-05-18T10:39:00.000Z

Ya kardeşim, bu saç kestirme olayı ne menem bişeymiş! İnsan bi kere saçını kestirip o rahatlığa alışınca azıcık uzamasına dayanamıyo. Ben de dün gittim bi daha kestirdim saçımı. :) Şampuandan tasarruf etmeye başlamıştım, şimdi daha da fazla tasarruf edicem. :) Vallahi düşündükçe o uzun saçlarla nasıl uğraşmışım onca sene anlayamıyorum ama bazen keşke kestirmeseydim dediğim de olmuyor değil. :)

Bu arada 2 post önce bahsettiğim eğitim ile ilgili fotoğrafların bazıları elime ulaştı. Büyük olasılıkla bu akşam bununla ilgili yenilikler yapıcam sitede. :)

SARIYLA, KIRMIZIYLA, ALNIMIZIN AKIYLA...

2006-05-14T19:52:00.000Z

Başka söze gerek yok...

Kaytan bıyıklarımı...

2006-05-14T12:58:00.000Z

Merhaba herkeslere,

Geçtiğimiz 4 gün boyunca çalıştığım firma tarafından bir eğitime gönderildim. Her eğitim mevzusunda herkesin hissettiği sinir bozucu duyguları hissettim ben de; "gitmek istemiyoruuumm, napıcam ben orda tanımadığım insanlarlaaa, yaaa, ööööfff" gibi... Tabi ki ilk gün bahsettiğim duygular hakimdi fakat ikinci gün sanki biz ilk defa tanışmıyormuşuz da uzun zamandır arkadaşmışız gibi oldu. Bunun yanı sıra eğitimler hiç de sıkıcı değildi, aksine çok da eğlenceliydi. Kendimizi kreşe gönderilmiş bebeler gibi hissettik. :) Neyse, bu eğitim olayından ileriki zamanlarda bahsederim elbet. Şimdi söylemek istediğim asıl konu bıyıklarımla ilgili. Eğitim esnasında sergilediğimiz tiyatro harikasında kaytan bıyıklı bir delikanlıyı (!) canlandırdım ve ekip arkadaşlarım bu bıyıkların bana çok yakıştığını söyledi. :)) Ben de zamanında saçlarım kullanılarak çekilmiş olan bıyıklı fotoğrafımı yayınlıyorum bunun üzerine. Hakkaten yakışmış sanki. heheheee :)

Kuzende kahvaltı ve Türk Yıldızları...

2006-05-01T21:16:00.000Z

Ne zamandır kuzenleri görmemiştim valla, bu Pazar kahvaltısı organizasyonu iyi oldu. Kuzen Işıl çok güzel bi kahvaltı hazırlamış, öyle güzel geldi ki. Yedik, içtik, ellerine sağlık. Kuzen Onur geç geldiği için birlikte kahvaltı edemedik ama onu da görmüş olduk nihayetinde. Kahvaltıdan sonra Kadıköy Moda sahilinde Türk Yıldızları' nın gösterisine katıldık. Gösteri olmasaydı Onur' la birlikte baketbol oynamaya gidebilirdik ama bi dahaki sefere artık. Basketbolu her zaman oynarız ama Türk Yıldızları' nın muhteşem gösterisini kim bilir bi daha ne zaman izleriz.
Bu güne kadar gördüğüm en güzel gösterilerden biriydi. Bu kadar duygulu, bu kadar gururlandırıcı bir gösteri izlememiştim. Uçakların her geçişinde gözlerim dolu dolu oldu. O kadar dayandım ağlamamak için ama gösteri bitiminde 10. Yıl Marşı çalmaya başladığında artık daha fazla tutamadım kendimi ve başladım ağlamaya. Bu gibi durumlarda kendimi tutamıyorum, Cumhuriyet bayramlarında, 10 Kasım' larda salya sümük... Eğer bi yerlerde Türk Yıldızları' nın gösteri yapacağını duyarsanız ve gitme imkanınız olursa sakın kaçırmayın derim.

Bu arada gördüğünüz gibi kolaj yapmayı öğrendim, sevgili eşim sağolsun. Bundan sonra sayfamda daha güzel fotoğraflar yayınlamaya başlayacağım. Bu konuda kendimi geliştirmeye karar verdim. Her zaman sanata karşı ilgi duymuşumdur ama hiç biri ile ilgilenme fırsatım olmadı ya da ben fırsat yaratamadım. Bakarsınız fotoğraf sanatına sardırırım. :)

Bu arada yan tarafta görmüş olduğunuz kardeşim Ali bey, o gün MotoGP yarışlarına gittiği için bizimle ne kahvaltıya katılabildi, ne de Türk Yıldızları' nı izleyebildi. Aslında görmesini çok isterdim ama olsun, o da kendine göre önemli olan bir organizasyondaydı. Umarım bi gün bi yerlerde onun da izleme şansı olur.

Neyse, bir Pazar günümüz böyle geçti işte. Kolaj yapmayı öğrendim, oley! :)

Offf çok kötü yenildik be...

2006-04-28T07:46:00.000Z

Biliyorsunuz 22 Nisan' da GS-FB maçı oynandı. Aslında uzun süre bu günden bahsetmeyi istememiştim. Ama sonra dedim ki centilmen bir GS taraftarı olarak bu vesileyle FB li arkadaşları da kutlamış olurum. Ve nihayet 1 hafta sonra bu günden bahsetmeye karar verdim. İlk başta her şey çok güzeldi. GS ve FB taraftarlarından oluşan kocaman bir grup bizim evde toplandı ve bi yandan tıkınıp bi yandan da maç izlemeye başladık. Güzel olan kısım çok kısa sürdü ne yazık ki! :( Sonra da yandaki hüzün anları yaşanmaya başladı. İşte 4-0 lık derbi bu surat ifadeleri ile bitti. Ama çabuk unuttuk ve tabu partisine başladık. Gerçi sağolsunlar FB li arkadaşlar uzun süreli unutkanlığımızı sık sık engellediler. Biz de onlara bazı küçük oyunlar oynadık tabi. :) Mesela Koray' a GS şapkası giydirip resmini çektik. Aslında tüm FB camiasının Galatasaray bayrağıyla çekilmiş resimleri de var ama neyse... :) İşte bir derbi günü böyle eğlence, gırgır, şamata içinde geçti. Her zaman olduğu gibi bir GS-FB maçını daha, her iki takımın taraftarları birlikte, aynı tribünde izledik. Bundan sonrakiler de böyle olmaya devam edecek. Her ne kadar maç anında az biraz didişsek de birlikte maç izlemeyi seviyoruz, üstelik kimsenin de canı yanmıyor (biraz dostluk mesajı vereyim). :) Bu arada kendi taraftarımıza saldırdığımız anlar da olmadı değil. :))

Döneceksin Diye Söz Ver...

2006-04-24T06:53:00.000Z

Güneşin ufka değdiği yer
Oraya git ama yine gel
Döneceksin diye söz ver...

Belki bi çoğunuz biliyordur ama ben yine de sizleri Yüksek Sadakat ile tanıştırmak istiyorum. Şarkı sözleri, müzikler çok başarılı. Ayrıca grubun vokali Cemil Demirbakan' ın sesi bir o kadar güzel ve etkileyici. Biliyorsunuz bizim ülkemizde bir insanın sanatçı (!) olabilmesi için illaki söz yazması, beste yapması ya da en azından kaliteli ve güzel bir sese sahip olması gerekmiyor. Ama bu adamlar hepsini başarılıyla yapıyor. 10 tane birbirinden güzel şarkıdan oluşan albümlerini çok çok beğendim, habire bağıra çağıra kendilerine eşlik ederek dinliyorum. Çalışmalarının uzun ömürlü olmasını diliyorum, bu ülkenin müzik sektörünün böylesine kaliteli sanatçılara ve yapımlara ihtiyacı var. Cırtlak sesli, Türkçe konuşmayı bilmeyen, basit şarkıcılardan bıktım artık. Kenar mahalle güzellerinden, bıçkın delikanlılarından bıktım. Kalite istiyorum.

Duygu Duygu Duyguuu...

2006-04-20T23:04:00.000Z

Anne çiçekle bebek çiçek... Çok seviyorum bu ikiliyi. :) Anne Duygu' ya imreniyorum ve onun Öykü' sü gibi güzeller güzeli bi kız çocuğuna sahip olmak istiyorum. Ben hayatımda böyle tatlı, zeki, hazırcevap bi çocuk görmedim. Bi çocuk bu kadar mı büyümüş de küçülmüş olur bilmem ki... Büyük ihtimalle her özelliğini annesinden almış. Duygu da tamamen aynı kelimelerle tanımlanabilir. Çok orjinal bi insan bu Duygu. Anlatmakla olmaz yani... Eminim bunu okuyunca yine o masum ifadeyi takınıp "anladım" diyecek. Sayesinde bizim ekipteki herkes birbirini anlar oldu. :)

Burcub...

2006-04-20T22:41:00.000Z

Huzurlarınızda Burcub, bizim bir araya gelmemizi sağlayan kişi. Kuzen olduklarından mıdır bilmem, Burcu' nun da Selocan gibi çok güzel sesi vardır. Bizim gezi kolu başkanımızdır, her tür organizasyon ondan sorulur. Onda toplayıcı, bir araya getirici bi özellik var. Çok eğlenceli, sürekli şen şakraktır. Ha bu arada, gelinlikli fotoğraf mevzusundan şimdi bahsedeyim; 27 Mayıs' dan sonra Burcu' nun yandaki resmini kaldırıp yerine gelinlikli bir resmini koyacağım. :) Şu an hepimiz Burcu' nun düğününe odaklanmış durumdayız, heyecanla bekliyoruz. Bi de Burcu hep bizim dertlerimizi dinler, garibim bi kere de "yeter ulen" demedi. Bu da önemli bence, geçtiğimiz Aralık ayında teyze oldu kendisi, küçücük, şirincik bi yeğeni var. :)

Tubik...

2006-04-20T22:26:00.000Z

Bu da Tuba, bana göre Tubik ya da Tubi-Wan Kenobi ya da Tubi or not Tubi. Bilimum şekilde adlandırabilirsiniz. Şirinlik muskası da diyebilirsiniz ayrıca. En küçüğümüzdür ama buna rağmen elini en çabuk tutup da ilk evlenenimizdir. Bu arada neden arkadaşlarımın gelinlikli resimlerini koyduğumu merak ediyorsanız bir sonraki kişilikte bunun açıklamasını yapacağım. Neyse, Tubik çok canlı, neşeli, cıvıl cıvıl bişeydir. Biraz alıngandır ama olsun, biz onu böyle seviyoruz. Bi de çok leziz kurufasülye yapar beee, bak canım çekti gecenin bi vakti...

Selocan...

2006-04-20T22:10:00.000Z

Bana dair unsurların yer aldığı bu sitede "bizim kızlar" dan da söz etmek istedim. Bunlardan ilkini, Selen' i, yanda görmektesiniz ki biz kendisine halk arasında Selocan deriz. Selocan camiada esprileri ile tanınan bir kişiliktir, espri yeteneğinin gelişmiş olmasını kesinlikle laz olmasına bağlamıyoruz tabi ki... Onun bu konuda doğal yetenekleri var, doğuştan. :) Aynı zamanda benim komşumdur kendisi, böylece bu devirde komşuluk geleneğini de bu vasıtayla devam ettirebiliyoruz. Benim gibi puzzle hastası bir kardeşimizdir, ilk puzzle çalışmamı bitirmemdeki yardımlarını da unutmamak lazım. Çok da güzel şarkı söyler, bülbül gibi maaşallah. Selen onay verdikçe ileride bu siteyi onun maceralarıyla renklendirebilirim.

Yeni puzzle...

2006-04-15T00:34:00.000Z

Bir puzzle bitti ama fazla boş bırakmaya gelmez, hazır ısınmışken devam etmek lazım. Bu nedenle hemen yarın yanda görmüş olduğunuz puzzle masadaki yerini alacak. Umarım bunu da kısa sürede bitirebilirim. Diğerinden daha kolay olacağını düşünüyorum ama hep birlikte göreceğiz ne kadar zamanda biteceğini.

İlk puzzle bitti :)

2006-04-15T00:17:00.000Z

Sonunda ilk puzzle bitti, çok mutluyum.Çok severek yaptım ve ortaya Leonardo Da Vinci'nin güzide eseri Vitruvian Man çıktı.

Bu arada, bilimum ünlü sanatçının eserlerini klasik müzik eşliğinde gezip görebileceğiniz sanal bir müzeyi de tavsiye etmek isterim.

Bitiricem bu oyunu...

2006-04-14T06:59:00.000Z

Ben oyun oynamayı çok seven bir kişiliğim. Bu aralar da Call of Cthulhu adlı güzide
oyuna kendimi bir miktar kaptırmış bulunmaktayım. Gerçi sinir krizleri geçirmemek
için birkaç gündür oynamıyorum, oynayamıyorum. Durumu şöyle özetleyeyim; bu
oyundaki gıcık dedektif hareket etmekten, iki adım atmaktan, koşmaktan aciz bir adam.
Üstelik kendisinin bir silahı bile yok. Hal böyleyken peşimizdeki adamlara da
"gelin, harcayın" davetiyesi vermiş gibi oluyoruz. Daha oyunun başlarındayım ve kıytırık bir otel odasından bile kurtulamadım ki oyunun devamını düşünemiyorum bile. Bi yerlerde bi hata yaptım ama nerde?

Neyse, peşimdeki kasapları (!) atlatıp otelden çıkmanın bi yolunu bulacağım, azmettim.

Gözlerim pörtledi...

2006-04-14T06:40:00.000Z

Dün gecenin bir körüne kadar puzzle yapmakla uğraştım. Neyse ki çok az kaldı, bugün bitiririm diye düşünüyorum. Düşünüyorum da sanırım tamamlamayı başardığım ilk puzzle olacak. :) Bundan öncekini defalarca yapmak zorunda kalmıştım ama buna rağmen bitmemişti. Tabi bunda kedicim Mystique' in ve taşınmış olmamızın da etkisi var. Mystique dedim de yine gözlerim doldu. Bu da ayrı bi mevzu, bi ara bahsetmek lazım. :(